“Akılları pazara çıkarmışlar, herkes kendisininkini beğenmiş” atasözü, insanların kendi düşüncelerini ve görüşlerini her zaman en doğru, en değerli olanı olarak gördüğünü anlatır. Pazar yeri benzetmesi oldukça yerindedir: Herkesin bir şeyler sattığı kalabalık bir çarşıda nasıl her satıcı kendi malını üstün tutarsa, insanlar da zihinlerindeki fikirleri öylece sahiplenir.
Bu atasözü özellikle tartışma ortamlarında, kimsenin kimseyi ikna edemediği anlarda sıkça hatırlanır. Farklı görüşlerin çarpıştığı bir toplantıda, aile sofrasındaki bir müzakerede ya da iki arkadaşın ısrarlı bir münazarasında bu durum kendini gösterir. Atasözü bir eleştiri gibi görünse de aslında insanın doğasına dair sıcak bir tespittir; kimseyi suçlamaz, yalnızca hepimizin içinde taşıdığı o küçük özgüveni gün yüzüne çıkarır.
Atasözünden çıkarılacak ders şudur: Kendi aklımıza olan güvenimiz bazen bizi başkalarını gerçekten dinlemekten alıkoyabilir. Karşımızdakinin söylediklerini de en az kendimiziinkiler kadar ciddiye almak, bu doğal eğilimin farkında olmakla başlar.
Akılları pazara çıkarmışlar, herkes kendisininkini beğenmiş atasözü için örnek kullanım:
Toplantıda herkes farklı bir çözüm önerdi; Kerem kendi planının en mantıklısı olduğuna emindi, Elif ise hiç düşünmeden kendi fikrini savundu. Sonunda müdür gülerek araya girdi: “Akılları pazara çıkarmışlar, herkes kendisininkini beğenmiş” dedi. Bir an için oda sessizleşti ve herkes farkında olmadan aynı hatayı yaptığını anladı.