“Eskiye rağbet olsaydı bit pazarına nur yağardı” atasözü, geçmişte değer görmeyen, unutulmuş veya gözden düşmüş şeylerin artık kıymeti olmadığını ifade eder. Bir şeyin eskimiş olması veya modasının geçmesiyle beraber, artık ilgi görmeyeceğini, değerini yitireceğini anlatır.
Bu atasözü, genellikle bir şeyin değerinin, zamanla değişebileceğini ve geçmişte önemini yitirmiş şeylerin gelecekte de aynı şekilde değer göremeyeceğini vurgular. Bir durumun eskiliği nedeniyle değersizleştiğini belirtirken, nostaljiye kapılmanın ve geçmişe özlem duyarken gerçekçi olmanın önemine işaret eder. Günlük hayatta, modası geçmiş bir eşyanın veya unutulmuş bir fikrin değerini sorgularken karşımıza çıkar.
Atasözündeki ‘bit pazarı’ imgesi, terk edilmiş, unutulmuş ve artık kimsenin ilgisini çekmeyen eşyaların bulunduğu bir yeri temsil eder. ‘Nur yağması’ ise, alaycı bir ifadeyle, imkansız bir durumun abartılı bir şekilde vurgulanmasıdır. Yani, geçmişte değerini yitirmiş bir şeye yeniden değer verilmesi mümkün değildir.
Eskiye rağbet olsaydı bit pazarına nur yağardı atasözü için örnek kullanım:
Ayşe, dedesinden kalan eski radyoyu bit pazarına götürmüştü. “Eskiye rağbet olsaydı bit pazarına nur yağardı,” dedi içinden, radyonun kimsenin ilgisini çekmediğini görünce. Belki de bazı şeyler, ne kadar nostaljik olsa da, artık değerini yitirmişti.