“Felek kimine kavun yedirir, kimine kelek” atasözü, talihin herkes için aynı biçimde tecelli etmediğini; kimi insanın bol nimetler ve sevinç içinde yaşarken kiminin zorluk ve sıkıntıyla baş başa kaldığını dile getirir. Burada “felek” kaderi ve yaşamın akışını simgeler; kavun ve kelek ise kişinin payına düşen iyi ve kötü günlerin mecazlı karşılıklarıdır.
Kavun olgun, tatlı ve değerli bir meyvedir; atasözünde mutluluk, şans ve refahı temsil eder. Kelek ise tam olgunlaşmadan koparılmış, içi sert ve lezzetsiz bir kavundur; yoksunluğu, mutsuzluğu ve uğursuzluğu simgeler. Böylece atasözü, kader karşısında insanların eşit muamele görmediğini çarpıcı bir karşıtlıkla ortaya koyar.
Bu söz özellikle benzer çaba ve emek harcayan iki kişinin birbirinden çok farklı sonuçlarla karşılaştığı anlarda dile getirilir. Birine her kapı açılırken öbürü sürekli engelle karşılaşıyorsa, bu eşitsizliği kabullenmeye çalışanlar söz konusu atasözüne sığınır; hem bir teselli hem de hayatın tartışmasız bir gerçeğini ifade eden bu söz, insanı kadere karşı biraz daha anlayışlı olmaya iter.
Felek kimine kavun yedirir, kimine kelek atasözü için örnek kullanım:
Kerem yıllarca emek vererek küçük bir işletme kurdu, ancak beklenmedik engellerle uğraşmaktan bir türlü ayağa kalkamadı; oysa ortağı Tarık ilk girişiminde büyük bir yatırımcı bulup kısa sürede zenginleşti. Durumu dışarıdan izleyen komşuları başını sallayarak “Felek kimine kavun yedirir, kimine kelek” dedi ve Kerem de bu sözde garip bir teselli buldu.