İki gönül bir olunca samanlık seyran olur atasözü, iki insanın birbirine derinden bağlandığında her türlü zorluğun üstesinden gelebileceğini ve en sıradan koşulların bile güzel hâle geleceğini anlatır.
Bu atasözünde ‘samanlık’ sözcüğü, mütevazı ve pek de cazip olmayan bir mekânı; ‘seyran’ ise sevinçle yapılan gezinti ve eğlenceyi simgeler. Birbirine gönülden bağlı iki insanın bakışında sıradan bir samanlık bile şenlikli bir gezinti yerine dönüşebilir. Sevginin bu dönüştürücü gücü, dış koşulları ve mekânı ikinci plana atar.
Atasözü, maddi imkânları kısıtlı ama birlikte mutluluğu yakalayan çiftlere ya da yakın dostlara söylenir. Zorlu şartlara karşın birbirini destekleyerek yaşayanları anlatmak için kullanılır; koşulların değil kalplerin belirleyici olduğu, gerçek sevginin her şeyi güzelleştirdiği mesajını taşır.
İki gönül bir olunca samanlık seyran olur atasözü için örnek kullanım:
Ayşe ile Murat, küçük ve mütevazı bir evde hayatlarını kurmaya başladıklarında yakın çevrelerinden eleştiriler geldi. Kayınvalidesi onlara bakarak içten bir gülümsemeyle ‘İki gönül bir olunca samanlık seyran olur’ dedi; gerçekten de o iki genç, dar imkânlara rağmen her günü bir bayrama çevirmesini biliyordu.