“Yiğit lakabıyla anılır” atasözüyle anlatılmak istenen, cesaretli ve erdemli bir yaşam süren kişinin bu nitelikleriyle çevresinde tanınacağı, insanların ona bu özellikleri nedeniyle saygı ve itibar göstereceğidir.
Bu atasözü, bireyin toplumda kazandığı yerin kendi davranışlarıyla doğrudan bağlantılı olduğunu vurgular. Dürüstlükten taviz vermeyen, zor anlarda bile doğru olanı seçen kişi, zamanla bu vasıflarıyla anılmaya başlar. Atasözü, özellikle birinin iyi huylarıyla ya da gösterdiği cesaretle öne çıktığı durumlarda hatırlatıcı bir öğüt niteliği taşır.
Buradaki “lakap” sözcüğü, toplumun bir kişiye biçtiği gayri resmi unvanı simgeler. Bu unvan, dışarıdan değil kişinin bizzat yaşadıklarından doğar; yani insan, nasıl biriyse öyle anılır.
Yiğit lakabıyla anılır atasözü için örnek kullanım:
Mehmet Amca, köyde kırk yıldır hiç kimseyi yardımsız göndermemiş, komşularının derdini kendi derdi saymıştı. Yaşlılar ona hâlâ “mert Mehmet” derdi; torunları da bu lakabın sebebini sorduğunda ninesi, “Yiğit lakabıyla anılır, evladım, o adı kendisi kazandı,” diye yanıtladı.