“Ay görmüşün yıldıza minneti yoktur” atasözü, kaliteli ve üstün olana alışmış bir insanın daha sıradan ya da değersiz olanı takdir etmeyeceğini anlatmak için kullanılır. Gökyüzünde parlayan muazzam Ay’a kıyasla soluk kalan yıldızlar, bu durumu güçlü bir doğa imgesiyle gözler önüne serer.
Atasözü özellikle lüks bir yaşama, yüksek standartlara ya da işinin doruğuna alışmış kişiler için dile getirilir. Altın takı giymişin gümüşe ilgi duymaması ya da en seçkin lezzetleri tatmışın sıradan bir sofraya razı olamaması bu duruma örnek gösterilebilir. Atasözü bu tutumu ne över ne de yerer; yalnızca insan doğasındaki köklü bir eğilimi dürüstçe ortaya koyar.
Ay görmüşün yıldıza minneti yoktur atasözü için örnek kullanım:
Elif, yıllarca ülkenin en iyi restoranlarında yemek yemiş, damağı incelmiş bir gurme olmuştu. Arkadaşı sıradan bir lokantaya davet edince nezaketen gitti, ama geceyi sessizce geçirdi; annesi durumu duyunca “Ay görmüşün yıldıza minneti yoktur” dedi ve şaşırmadığını belli etti.