“Az veren candan, çok veren maldan” atasözüyle anlatılmak istenen, gerçek fedakârlığın verilen şeyin miktarıyla değil, kişinin imkânlarına oranla ne kadar büyük bir özveri gösterdiğiyle ölçülmesi gerektiğidir. Az da olsa veren yoksul biri bunu kendi benliğinden, özünden kopararak yapar; oysa çok veren varlıklı biri sahip olduklarından yalnızca küçük bir pay ayırmış olur.
Bu atasözü, bağış ya da yardım söz konusu olduğunda özellikle anlam kazanır. Mütevazı imkânlarıyla elinden geleni ortaya koyan birine haksız yere küçümseyici bakıldığında sıkça hatırlatılır. Vermenin asıl kıymetinin rakamda ya da gösterişte değil, samimiyette ve özveri miktarında yattığını vurgular.
Günlük hayatta büyük bağışlar çoğu zaman alkışlanırken küçük katkılar gözden kaçabilir. İşte bu söz, gerçek cömertliğin rakamlara değil, kişinin yüreğindeki niyete ve fedakârlığının büyüklüğüne bakılarak değerlendirilmesi gerektiğini hatırlatmak için söylenir.
Az veren candan, çok veren maldan atasözü için örnek kullanım:
Kerem, üç aylık harçlığını biriktirerek deprem yardım kampanyasına bağışladı; yanındakiler küçük miktara şaşkınlıkla bakınca annesi sessizce güldü ve “Az veren candan, çok veren maldan” dedi. O paranın Kerem için ne büyük bir fedakârlık olduğunu ve bunu yüreğinden kopararak verdiğini herkes biliyordu.