“Garip kuşun yuvasını Allah yapar” atasözü, dünyada kimsesi ya da umudu kalmadığını düşünen birinin bile en beklenmedik anda çözüme kavuşacağını; hiçbir zaman büsbütün yalnız bırakılmayacağını anlatır.
Bu atasözü özellikle hayatın ağır bir dönemine girmiş, kimsesiz kalmış ya da yolunu kaybetmiş kişilere teselli ve sabır vermek amacıyla söylenir. İçindeki mecaza bakıldığında, yabancı diyarlarda ya da güçsüz hâlde olan “garip kuş”un dahi barınacak bir yer bulması, insanın en zor anında bile ilahi bir yardımın yetişeceğine olan inancı simgeler.
Söz, ümitsizliğe kapılmış birine hem güven hem de dayanma gücü aşılar; hayata küsmek üzere olan birini, çözümün her zaman bir yerlerde beklediği düşüncesiyle ayakta tutar.
Garip kuşun yuvasını Allah yapar atasözü için örnek kullanım:
Mehmet, taşındığı yeni şehirde işsiz ve tek başınaydı; ne tanıdığı ne de birikimi kalmıştı. Haftalarca çabaladıktan sonra rastgele girdiği bir kahvede tanıştığı biri onu kendi dükkanında çalıştırmayı teklif etti. Annesiyle telefonda konuşunca, “Garip kuşun yuvasını Allah yapar demişler, işte buymuş o yardım” dedi.