“Güneş girmeyen eve doktor girer” atasözüyle anlatılmak istenen, yeterli güneş ışığı almayan evlerin insanı hastalığa sürüklediğidir. Güneşten yoksun, loş ve karanlık ortamlarda hastalık yapıcı etkenler çok daha kolay barınır ve çoğalır; bu yüzden böyle evlerde yaşayanlara sağlık sorunları hiç eksik olmaz.
Atasözü, konut seçiminden oda düzenlemesine kadar pek çok konuda akıl vermek amacıyla kullanılır. Özellikle yeni bir eve taşınırken ya da çocuklu bir aileye yaşam alanı önerilirken bu söze sıkça başvurulur. İçindeki mesaj sade ama güçlüdür: güneş ışığı, evin hem fiziksel hem de sağlıksal açıdan en temel ihtiyaçlarından biridir.
Bugün de sağlık alanındaki pek çok çalışma, gün ışığından yeterince yararlanamayan mekânların nem ve bakteri barındırmaya daha elverişli olduğunu ortaya koymaktadır. Atalarımız bu gerçeği, yüzyıllar önce tek bir cümleye sığdırmayı başarmıştır.
Güneş girmeyen eve doktor girer atasözü için örnek kullanım:
Elif, kiralık daire ararken güneyde konumlanan ve sabah güneşini bol alan bir evi tercih etti. Emlakçı başka seçenekler sunarken annesi araya girdi: “Güneş girmeyen eve doktor girer, kızım; o kuzey dairesine hiç bakma.” Elif de annesinin bu sözünü aklında tutarak güneşli daireyi kiraladı.