Kefenin cebi yok atasözü, insanın paraya gereğinden fazla tutunmasının boşuna olduğunu anlatır. Bu söz, elindekini harcamaya kıyamayan, sürekli biriktirmeyi her şeyin önüne koyan ya da dünyayı yalnızca para hesabıyla yaşayan kişiler için söylenir.
Verilmek istenen temel ders, malın mülkün insanla birlikte kalmayacağıdır; bu yüzden hayatı sadece yığmak ve saklamak üzerine kurmamak gerekir. Günlük yaşamda biri kendine bile harcama yapmıyor, sırf para çıkmasın diye her fırsatta geri duruyorsa bu atasözü hatırlatılır. Buradaki kefen, son yolculuğu; cep ise yanında hiçbir şey götüremeyeceğini simgeler.
Kefenin cebi yok atasözü için örnek kullanım:
Mehmet, aylarca biriktirdiği parayı harcamaya hiç yanaşmayınca arkadaşları onu dışarı çağırdı. Ayşe, kahvesini yudumlarken gülüp kefenin cebi yok dedi; biraz da kendine iyi davranmasını istedi.