Nasihat istersen tembele iş buyur atasözü, çalışmaya üşenen kişilerin verilen görevi yerine getirmek yerine durmadan öğüt yağdırdığını anlatmak için kullanılır. Tembel birine bir iş söylendiğinde, o işe girişeceğine size nasıl davranmanız gerektiğini öğretmeye, bir yığın bahane sıralamaya başlar.
Söz, ince bir alayla kurulmuştur. İşten kaçan kimseden hareket değil yalnızca laf beklenebileceğini hatırlatır. Bu yüzden bir işin gerçekten yapılmasını isteyen kişi, eli iş tutan birini aramalı; tembelden ancak kulak dolusu tavsiye alacağını bilmelidir.
Günlük hayatta da bununla sık karşılaşırız: ortak bir işte herkes kolları sıvarken, en az çalışan kişinin ağzından en çok cümle dökülür. Atasözü işte tam bu çelişkiyi, gülümseten bir gözlemle özetler.
Nasihat istersen tembele iş buyur atasözü için örnek kullanım:
Kerem, bahçe duvarını birlikte örelim diye Mehmet’i çağırdı. Mehmet eline tek bir taş bile almadan, harcın kıvamından taşların diziliş sırasına kadar uzun uzun akıl verdi. Kerem gülümseyerek, nasihat istersen tembele iş buyur derler, işte tam da buymuş dedi.