Yalancının evi yanmış, kimse inanmamış atasözü, yalan söylemeyi alışkanlık hâline getiren birine bir süre sonra doğruyu söylese bile güvenilmemesini anlatır. Kişi, sözünü defalarca çarpıttığında çevresindekilerin ona karşı temkinli davranması kaçınılmaz olur.
Bu atasözü genellikle sözüne sadık olmayan, sürekli bahane üreten ya da işi doğrulukla yürümeyen insanlara söylenir. Verdiği ders açıktır: Güven birikerek kazanılır, ama ihmalle kolayca yıpranır. Buradaki anlatım, gerçeğin bile artık şüpheyle karşılandığı bir durumu mecazlı biçimde vurgular.
Yalancının evi yanmış, kimse inanmamış atasözü için örnek kullanım:
Mehmet yine son anda gerçeği anlattı ama kimse onu ciddiye almadı. Arkadaşları, Yalancının evi yanmış, kimse inanmamış atasözünü hatırlatıp önceki yalanlarını konuştu.