Abdalın dostluğu köy görününceye kadardır atasözü, birinin size ancak bir çıkarı olduğu sürece dostça davranacağını, işini gördürdükten ya da aradığını başka yerde bulduktan sonra ilgisini kesip uzaklaşacağını anlatır.
Sözdeki abdal, yollarda dolaşıp geçimini başkalarının yardımıyla sağlayan bir yolcudur. Yol arkadaşıyla köye varana dek güzel güzel geçinir; ama uzakta köy görününce ihtiyacını artık oradan karşılayacağı için yanındakine aldırmaz olur. Atasözü bu küçük sahneyi örnek göstererek menfaate dayalı yakınlıkların kalıcı olmadığını hatırlatır.
Çoğunlukla, bir beklentiyle yanımıza sokulan, isteği yerine gelince de bizi unutuveren kişiler için kullanılır. İçinde hafif bir kırgınlık ve uyarı taşır; karşımızdakinin ilgisi gerçek bir sevgiden mi yoksa geçici bir ihtiyaçtan mı doğuyor, ona dikkat etmemizi öğütler.
Abdalın dostluğu köy görününceye kadardır atasözü için örnek kullanım:
Kerem, sınav haftasında notlarına ihtiyaç duyan sınıf arkadaşının ansızın artan ilgisine çok sevinmişti. Ne var ki sınavlar bitip arkadaşı geçer not alınca selamı bile kesti. Olanları anlatınca babası gülümseyerek, abdalın dostluğu köy görününceye kadardır, dedi.