Adı çıkmış dokuza inmez sekize atasözü, bir insan hakkında bir kez olumsuz bir kanı yerleştikten sonra, o kişi ne yaparsa yapsın bu yargının kolayca silinmediğini anlatmak için söylenir.
Atasözündeki dokuz ve sekiz sayıları, kötü ünün bir basamak bile aşağı çekilmesinin ne kadar güç olduğunu gösterir; yani insanlar birini bir kez kötü bilmişse, onun sonradan düzeldiğine kolay kolay ihtimal vermez. Çoğunlukla, geçmişte hata yapmış ama zamanla kendini toparlamış kişiler için, çevrenin hâlâ eski gözle bakmasından yakınılırken dile getirilir.
Bu söz, hem bir uyarı hem de buruk bir gerçeğin ifadesidir: insana iyi bir ad kazanmanın yıllar aldığını, ama kötü bir adın bir anda yapışıp kalabileceğini hatırlatır.
Adı çıkmış dokuza inmez sekize atasözü için örnek kullanım:
Kerem gençliğinde birkaç kez yaramazlık yapınca mahallede haylaz diye anılmıştı. Yıllar sonra okulunu bitirip ciddi bir işe girse de komşular ona hâlâ şüpheyle bakıyordu. Annesi, adı çıkmış dokuza inmez sekize diyerek oğlunun bu haksızlığa fazla üzülmemesini istiyordu.