“Aş taşınca kepçeye paha olmaz” atasözü, sıkıntılı ve çaresiz anlarda normalde önemsenmeyecek şeylerin bile büyük bir değer kazandığını anlatmak için kullanılır.
İnsanlar bolluğun içindeyken ellerindeki imkânların kıymetini çoğu zaman göremez. Ancak işler tersine döndüğünde, kıtlık ya da zorunluluk kapıya geldiğinde, daha önce hiçe sayılan araçlar, kişiler ya da fırsatlar birden vazgeçilmez hâle gelir. Bu atasözü, özellikle ihtiyaç anında her şeye sarılma eğilimini dile getirir.
Günlük hayatta başkasına muhtaç düştüğümüzde ya da kaynaklarımız kuruduğunda bu sözü sıkça duyarız. İnsana kendi tutumunu sorgulatır: Varlık içindeyken ne kadar takdir ettik, darlık gelince nelere değer biçmeye başladık?
Aş taşınca kepçeye paha olmaz atasözü için örnek kullanım:
Kerem, para sıkıntısına düşmeden önce evdeki eski bisikletine hiç değer vermezdi. Ne zaman arabası bozulup kasabaya inecek araç kalmadı, o bisiklet onun için paha biçilmez bir şey hâline geldi. Aş taşınca kepçeye paha olmaz derler, Kerem de bunu bizzat yaşayarak anladı.