Mescide gerek olan meyhane haramdır atasözü, bir şeyin ancak kendine uygun ortamda yerli yerinde durduğunu anlatmak için kullanılır. Bir ortamda gerekli, doğru ve yerinde sayılan bir tutum ya da nesne, başka bir ortama hiç uygun düşmeyebilir, hatta orada büsbütün yersiz kaçabilir.
Sözdeki mescit ile meyhane, birbirinden bütünüyle farklı iki yeri temsil eder; birinde yeri olan şey ötekinde anlamını yitirir. Atasözü, davranışlarımızı ve sözlerimizi bulunduğumuz yere göre ayarlamamız gerektiğini öğütler. Bir kişi, bir yerde geçerli sayılan bir kuralı düşünmeden bambaşka bir ortama taşıdığında bu sözle hatırlatma yapılır: her şeyin kendine ait bir yeri vardır ve doğru yerde durduğunda değer kazanır.
Mescide gerek olan meyhane haramdır atasözü için örnek kullanım:
Mehmet, işyerinde herkesi güldüren şakalarından birini bir cenaze töreninde yapınca ortamdaki herkes rahatsız oldu. Yanında duran Ayşe usulca, mescide gerek olan meyhane haramdır diyerek her sözün ancak yerinde söylendiğinde hoş kaçtığını hatırlattı.