Başını bağlamak deyimi, evlenmek ya da birisini evlendirmek anlamına gelir. Genellikle bekârlık dönemini uzatan ya da artık evlenme çağına gelmiş biri söz konusu olduğunda bu ifadeye başvurulur.
Deyim, özellikle çocuklarının bir an önce yuva kurmasını isteyen ebeveynlerin dilinden düşürmediği bir sözdür. İçinde hem şefkatli bir kaygıyı hem de aile kurumuna duyulan derin özeni barındırır; bireyin toplumsal düzende yerini bulması gerektiği düşüncesini nazikçe yansıtır.
Gündelik konuşmalarda ‘Oğlumun başını bir an önce bağlamalıyım.’ gibi cümlelerle sıkça karşılaşılır. Deyim, evliliğe atfedilen değeri ve bir yakını huzura kavuşturma isteğini sade bir biçimde dile getirir.
Başını bağlamak deyiminin örnek kullanımı:
Kerem’in annesi, oğlunun otuz beş yaşına geldiğini düşünerek komşusuna ‘Artık şu çocuğun başını bağlamadan huzur bulamıyorum’ dedi. O hafta sonu aile meclisi toplandı ve görücüye çıkma kararı alındı.