Dini bütün deyimi, inancını içtenlikle ve eksiksiz biçimde hayatına yansıtan, dini sorumluluklarını titizlikle yerine getiren kişiyi tanımlamak için kullanılır.
Bu deyim çoğunlukla birine duyulan saygıyı ve takdiri dile getirmek amacıyla kullanılır. Namazını vaktinde kılan, helal-haram konusunda hassas davranan, komşularıyla adil ilişkiler kuran ve genel olarak ahlaki ilkelere bağlı yaşayan insanlar için söylenir. Özellikle yaşlı ya da köklü geleneklerden gelen kişileri betimlemede sıkça başvurulan bir ifadedir.
‘Dini bütün’ deyimindeki ‘bütün’ kelimesi, tamlık ve eksiksizlik vurgusunu taşır; yani kişinin inancında tutarsız ya da yarım kalan bir yan olmadığına işaret eder. Deyim, yalnızca belirli ibadetleri yerine getiren birini değil, imanını hayatının her köşesine sindirmiş kişiyi tanımlar.
Dini bütün deyiminin örnek kullanımı:
Fatma Hanım’ın annesi, mahallenin en dini bütün insanıydı; ibadetlerini hiç aksatmadığı gibi kapısına gelen her komşuya da yardım elini uzatırdı. Fatma, annesinin o huzurlu duruşunu hem saygıyla hem de özlemle hatırlardı.