Eşref saati deyimi, son derece huysuz ya da geçimsiz kişilerin istisnai olarak yumuşadığı, başkalarına karşı hoşgörülü ve sakin davrandığı anlara işaret eder.
Bu deyim özellikle çevresine sürekli zorluk çıkaran, her şeye itiraz eden ya da kimseyle kolayca anlaşamayan biri bir gün beklenmedik bir biçimde uysal bir hâl aldığında devreye girer. Buna tanıklık edenler çoğunlukla şaşkınlık ve hafif bir mizahla ‘eşref saatine denk geldik’ der; sanki uzun süredir beklenen bir fırsat nihayet kapıya gelmiştir.
Günlük hayatta, özellikle aile içi ya da iş ortamındaki ilişkilerde zaman zaman duyulan bu ifade, en geçimsiz insanların bile zaman zaman yumuşayabileceğini ima eder ve sabırla beklemenin değerini hatırlatır.
Eşref saati deyiminin örnek kullanımı:
Mehmet Bey, ofiste herkese sert davranmasıyla tanınırdı; ancak o salı sabahı toplantıdan güler yüzle çıktı ve Elif’in önerisini tek kelime itiraz etmeden kabul etti. Elif, öğle arasında arkadaşına ‘Bugün Mehmet Bey’in eşref saatine denk geldim, inan sanki başka biri gibiydi’ dedi.