Göz kararı deyimi, bir şeyin miktarını, uzunluğunu ya da hacmini herhangi bir ölçüm aracına başvurmadan yalnızca bakışla kestirip biçmek anlamına gelir.
Bu deyim en çok mutfakta karşımıza çıkar; deneyimli bir aşçı una ne kadar yağ katacağını teraziyle değil, gözünün kestirim gücüyle belirleyebilir. Benzer biçimde bir marangoz keseceği tahtanın boyutunu, bir bahçıvan ise ekip biçeceği tohumun miktarını göz kararıyla ayarlayabilir.
Deyimdeki mecaz, insanın görme duyusunu bir ölçüm aleti gibi kullanması üzerine kuruludur. Uzun yıllar aynı işi yapan kişiler bu yeteneği zamanla edinir; bu nedenle deyim çoğunlukla deneyim ve pratik sezgiye duyulan güvenle birlikte anılır.
Göz kararı deyiminin örnek kullanımı:
Elif, tarifi ilk kez deneyen komşusuna unun tam gramajını söylerken, kendisi yağı göz kararıyla tencereye döktü. Komşusu ne kadar koyduğunu sorunca Elif güldü ve yıllarca böyle yaptığı için artık ölçmeye gerek duymadığını söyledi.