Hık demiş burnundan düşmüş deyimi, bir çocuğun anne ya da babasına hem dış görünüşü hem de kişiliği bakımından şaşırtıcı ölçüde benzemesi anlamına gelir.
Bu deyim, aile benzerliği söz konusu olduğunda sıkça duyulur; özellikle büyükler ya da akrabalar, bir çocuğu ebeveyninin bire bir yansıması olarak gördüklerinde bunu içten bir hayretle dile getirirler. Deyimin içindeki mecaz, benzerliğin o denli güçlü olduğunu vurgular ki sanki çocuk doğrudan annesinin ya da babasının burnunun ucundan kopup düşmüş gibidir.
Genellikle olumlu ve sıcak bir tonla söylenir; ailesine bu kadar benzeyen bir çocuğa ya da gence duyulan şaşkınlığı ve hayranlığı yansıtır. Zaman zaman yalnızca fiziksel benzerlik için, zaman zaman da karakter benzerliğini öne çıkarmak amacıyla kullanılabilir.
Hık demiş burnundan düşmüş deyiminin örnek kullanımı:
Kerem babasının yanında oturuyordu; aynı kaş çatma, aynı düşünceli bakış, güldüğündeki aynı çukur yanaklardı. Komşu teyze ikisine birden bakarak ‘Vay be, hık demiş burnundan düşmüş!’ dedi, hayretle başını sallayarak.