Kafası dumanlı deyimi, bir kişinin az miktarda içki içtikten sonra tam ayık olmamasını, sersem ve dalgın bir hâlde bulunmasını anlatır.
Bu söz genellikle hafif alaycı ya da uyarıcı bir tonda kullanılır; kişinin konuşması ağırlaşmış, dikkati dağılmış ya da hareketleri yavaşlamışsa söylenir. Günlük hayatta arkadaş sohbetlerinde, eğlence sonrası dönüşlerde ya da birinin davranışındaki belirgin gevşekliği tarif ederken karşımıza çıkar. Buradaki ifade, zihnin netliğini yitirmesini mecazlı biçimde verir.
Kafası dumanlı deyiminin örnek kullanımı:
Mehmet akşam yemeğinde birkaç kadeh içince eve döndüğünde biraz kafası dumanlıydı. Ayşe bunu fark edip onu koltuğa oturttu ve su getirdi.