Meydanı boş bulmak deyimi, karşısında kendisini engelleyecek ya da çekineceği biri kalmadığı için bir kişinin canının istediğini hiç sıkılmadan, rahatça yapması anlamına gelir. Ortamda denetleyen, hesap soran bir güç bulunmadığında insan istediği gibi serbestçe davranır.
Bu söz çoğunlukla hafif kınayıcı bir tonla kullanılır; otorite ortadan kalkınca fırsatçılığa kaçan, sınırları zorlayan kişiler için söylenir. Deyimdeki ‘meydan’ bir mücadele ya da yarış alanını çağrıştırır; karşıda rakip kalmayınca o alanda dilediğince at koşturmak kolaylaşır.
Patron iş yerinden ayrılınca işi gevşeten çalışan, öğretmen sınıftan çıkınca ortalığı birbirine katan öğrenciler günlük hayatta bu deyimi hatırlatan en tipik örneklerdir.
Meydanı boş bulmak deyiminin örnek kullanımı:
Annesiyle babası bir haftalığına şehir dışına çıkınca Kerem meydanı boş buldu; her akşam arkadaşlarını eve çağırıp gece geç saatlere kadar oyun oynadı. Eve dönen annesi dağılmış salonu görünce oğlunun ne yaptığını anlamakta gecikmedi.