Suspus olmak deyimi, bir anda konuşmayı bırakıp sessizleşmek, ortamda hiçbir tepki vermemek anlamına gelir.
Genellikle bir şaşkınlık, çekinme, kırılma ya da söylenecek söz kalmaması anında kullanılır. Bu deyim, insanın sözü kesip içine kapanmasını anlatır; bazen de hafif bir sitem taşır. Günlük hayatta tartışma sırasında, beklenmedik bir haber duyulduğunda ya da kalabalık bir masada sessizlik çöktüğünde karşımıza çıkar.
Buradaki suspusluk yalnızca sesin azalması değil, duygunun dışa vurulmadan içe çekilmesidir. Bu yüzden deyim, soğuyan bir ortamı ya da sözün bittiği anı kısa ve etkili biçimde anlatır. Özellikle yüz ifadesinin de sustuğu anları çağrıştırır.
Suspus olmak deyiminin örnek kullanımı:
Toplantıda müdür sürpriz soruyu sorunca Mehmet bir anda suspus oldu. Az önce konuşan herkesin sesi kesildi, odada sadece klavyelerin tıkırtısı kaldı.