Açlıktan nefesi kokmak deyimi, karnını doyuracak hiçbir şey bulamayacak kadar yoksul düşmek anlamına gelir. Bu söz, bir öğünlük geçici açlığı değil; uzun süredir devam eden derin bir yoksunluğu ve eldeki imkânların tükendiği zor bir durumu anlatır.
Deyim, bir kişinin içine düştüğü maddi darlığın ne kadar ağır olduğunu vurgulamak için kullanılır. İçindeki abartı bilinçlidir: insan uzunca bir süre aç kaldığında midesi bomboş kalır ve nefesinin bile koktuğu söylenir. Böylece dinleyenin zihninde yoksulluğun keskin bir resmi belirir.
Günlük konuşmalarda çoğunlukla bir kimsenin çaresizliğini anlatırken ya da ona acıyarak karşımıza çıkar. Kimi zaman da yardım edilmesi gerektiğini hatırlatan, dokunaklı bir uyarı gibidir.
Açlıktan nefesi kokmak deyiminin örnek kullanımı:
Mehmet işten çıkarıldıktan sonra aylarca yeni bir iş bulamadı; eldeki para suyunu çekmiş, dolaptaki yiyecekler bitmek üzereydi. Mahallenin esnafı, ailenin açlıktan nefesi koktuğunu görünce sessizce birer torba erzak bırakmaya başladı.