Ahı gitmiş vahı kalmış deyimi, eski gücünü tümüyle yitirmiş, yaşlanıp iyice halsiz düşmüş kişiyi anlatmak için kullanılır.
Bir zamanlar dinç ve hareketli olan birinin yıllar içinde takatten düşmesini, bedeninin ağırlaşıp eski canlılığını kaybetmesini anlatır. Çoğunlukla acıma ve hüzün taşıyan bir ifadedir; bir kişinin yaşlandıkça zayıf düşmesine duyulan üzüntüyü yansıtır. Kimi zaman da insan kendi durumunu, biraz da buruk bir gülümsemeyle anlatmak için bu sözü kullanır.
Deyimdeki ah ile vah, insanın acı ya da yorgunluk anında çıkardığı iç çekme sesleridir. Bu sözle aslında kişide o iç çekişlerden başka bir şey kalmadığı, yani hem gücünün hem dermanının tükendiği anlatılmak istenir.
Ahı gitmiş vahı kalmış deyiminin örnek kullanımı:
Komşumuz Hatice Teyze gençliğinde mahallenin en çevik kadınıymış; şimdiyse ahı gitmiş vahı kalmış, merdivenleri ağır ağır, tutuna tutuna çıkıyor. Yine de güler yüzünü hiç kaybetmemiş, herkese sıcak bir selam veriyor.