Deli bir değil ki bağlayasın, ölü bir değil ki ağlayasın deyimi, insanın aynı anda birçok sorunla karşılaşıp hangisine önce yetişeceğini bilememesi anlamına gelir. Bu söz, üst üste gelen aksilikler yüzünden düzeni bozulan, elini attığı her yerde ayrı bir mesele bulan kişiler için söylenir.
Genellikle bunaltıcı dönemleri anlatırken kullanılır. Evde, işte ya da aile içinde sorunlar peş peşe çıktığında kişi kendini çaresiz ve dağılmış hisseder; deyim de tam bu karışıklığı anlatır. İçindeki sözler, ortada tek bir dert değil, baş edilmesi güç bir yığılma olduğunu sezdirir. Bu yüzden hem yorgunluğu hem de şaşkınlığı birlikte taşır.
Deli bir değil ki bağlayasın, ölü bir değil ki ağlayasın deyiminin örnek kullanımı:
Sabah kombi bozuldu, öğlene doğru çocuğun okulundan telefon geldi, akşam da arabası çalışmadı. Mehmet başını iki elinin arasına alıp deli bir değil ki bağlayasın, ölü bir değil ki ağlayasın, dedi. O an hangi işi önce halledeceğine gerçekten karar veremiyordu.