El elde baş başta deyimi, yapılan harcamalar sonucunda elde hiçbir para kalmadığı durumu anlatmak için kullanılır. Kazanılan para, gün be gün yapılan masraflarla eriyip biter ve sonunda cüzdan tamamen boşalır.
Bu deyim, genellikle geliri giderini zar zor karşılayan ya da tutumlu davranamayan kişiler için söylenir. Faturalar, günlük ihtiyaçlar, beklenmedik giderler üst üste gelince ay sonunda ‘el elde baş başta kaldık’ denir. İfade, hem bir sitem hem de çaresizliği kabullenişi barındırır.
Deyim çoğunlukla ‘kaldık’ veya ‘oldu’ gibi bir yüklemle tamamlanarak kullanılır ve maddi sıkışıklığı dile getirmenin en yaygın yollarından biri hâline gelmiştir.
El elde baş başta deyiminin örnek kullanımı:
Elif, ayın ilk haftasından itibaren maaşını dikkatli harcayacağına yemin etmişti; ancak araba tamiri, çocuğun okul masrafları ve ev kirası birbiri ardına gelince ay sonunda el elde baş başta kaldı. Alışveriş listesini bir kenara bırakıp kalan günleri idare etmeye çalıştı.