Gün görmemek deyimi, bir kimsenin yaşamı boyunca hiç mutlu olamaması, neşe ve huzur yerine sürekli sıkıntıyla yüz yüze gelmesi anlamına gelir.
Bu deyim genellikle büyük çile çekmiş, emek verdiği hâlde bir türlü ferahlayamamış insanlar için kullanılır. Zor koşullar içinde ömrünü tüketen, talihsizlik ya da yoksulluk nedeniyle hiçbir zaman rahat bir soluk alamamış birinin hayatını anlatırken duyulan derin bir acıma hissini de barındırır.
Deyim, günlük dilde sıklıkla karşılaşılan bir ifadedir. Özellikle zorlu bir ömür geçiren yaşlı birini anarken ya da geride kalan birisini konuşurken bu ifadeye başvurulur; dinleyende içten bir üzüntü ve acıma duygusu uyandırır.
Gün görmemek deyiminin örnek kullanımı:
Elif’in dedesi, yıllar boyunca çiftlikte sabahtan akşama kadar çalışmış, yedi çocuğunu büyütmüş ama ağır yük hiç omzundan kalkmamıştı. Komşular, o zavallı adam hiç gün göremedi diye üzüntüyle anarlardı onu.