“Herkese şapur şupur bize gelince ya rabbi şükür mü?” deyimi, başkalarına cömertçe sunulan bir şeyin kendisine ulaşmadığı ya da son derece sınırlı biçimde ulaştığı durumlarda bunu dile getirmek için kullanılan sitemli bir sözdür.
Bu deyime genellikle haksızlığa uğradığını düşünen, kendisine göre eşitsiz davranıldığına inanan kişilerin ağzından duyulur. İşyerinde herkes prim alırken göz ardı edildiğini hisseden bir çalışan, ailede kardeşlere daha fazla hediye verildiğini gören biri ya da dağıtımdan en az payı alan komşu bu ifadeyi kullanabilir. “Şapur şupur” sözcüğü başkalarına yapılan ikramın bolluğunu, “ya rabbi şükür” ise kendi payına düşen mütevazı karşılığı vurgulayan keskin bir zıtlık kurar.
Deyimin gücü, şikâyeti doğrudan söylemek yerine hafif iğneleyici ve nükteli bir biçimde ortaya koymasından gelir. Soru cümlesi şeklinde kurulmuş olması söze acı bir hayıflanma tonu katar.
Herkese şapur şupur bize gelince ya rabbi şükür mü? deyiminin örnek kullanımı:
Mahalle muhtarı yardım kolilerini dağıtırken bazı kapılarda uzun uzun sohbet edip bol bol bırakmış, Emine Hanım’ın kapısında ise yalnızca küçük bir paket bırakıp geçmişti. Emine Hanım başını sallayarak “Herkese şapur şupur bize gelince ya rabbi şükür mü?” diye homurdandı.