İç güveyisinden hallice olmak deyimi, bir kimsenin kendini orta düzeyde, kabul edilebilir bir konumda gördüğünü belirtirken başvurduğu bir ifadedir. Kişi bu deyimle, durumunun ya da performansının kesinlikle kötü sayılamayacağını, en azından belirli bir sınırın altına düşmediğini ima eder.
Deyim özellikle alçakgönüllü ya da özeleştiriyle yüklü bir değerlendirme yapılırken öne çıkar. Birisi başarısını veya koşullarını aktarırken üstünlük iddiasında bulunmak yerine durumunu ölçülü bir kabulle sunmak istediğinde bu ifadeye başvurur. İç güveyisi, Türk kültüründe eşinin ailesinin yanında yaşayan erkeği tanımlar; deyim bu konumu bir kıyaslama noktası olarak kullanarak ‘en azından o kadar zor durumda sayılmam’ gibi alçakgönüllü bir anlam taşır.
İç güveyisinden hallice olmak deyiminin örnek kullanımı:
Kerem, iş yerinde hazırladığı ilk rapor için ne düşündüğü sorulunca iç güveyisinden hallice olduğunu söyledi; ne olağanüstü ne de yetersiz, tutarlı ve yeterli bir çalışma ortaya koymuştu.