Kim kime dum duma deyimi, ortada bir düzen ya da ilgi kalmadığında, insanların birbirine karışmadan kendi hâline çekildiği durumları anlatır. Böyle anlarda konuşan konuşana, dinleyen azdır; yapılan iş de çoğu zaman başıboş ilerler.
Bu deyim genellikle bir ortamın dağınıklığını, iletişimsizliğini veya umursamazlığını eleştirmek için söylenir. Bazen bir toplantıda, bazen kalabalık bir evde, bazen de işlerin sahipsiz kaldığı yerde karşımıza çıkar. Taşıdığı duygu çoğunlukla sitemdir; çünkü anlatılmak istenen şey, herkesin biraz sorumluluk alması gerektiğidir.
Kim kime dum duma deyiminin örnek kullanımı:
Sınıfta öğretmen kısa bir süre dışarı çıkınca herkes aynı anda konuşmaya başladı, ortalık bir anda kim kime dum duma oldu. Elif içeri giren öğretmen için sıranın yeniden sağlanmasını istedi.