Laf düşmemek deyimi, bir ortamda kişiden daha yetkili, daha büyük ya da daha sözü geçer insanlar bulunduğu için onun söze karışmasına, görüş bildirmesine sıra ve gerek kalmaması anlamına gelir.
Çoğunlukla yaşça küçük, deneyimsiz ya da o konuda söz söyleme yetkisi olmayan kişiler için söylenir. Büyüklerin tartıştığı bir mecliste gence çoğu zaman laf düşmez; ona yakışan, dinlemek ve sırasını beklemektir. İfade, hem bir nezaket ölçüsünü hem de toplumda kabul gören sıra ve saygı anlayışını yansıtır.
Günlük hayatta iş toplantılarında, aile sofralarında ya da resmi ortamlarda karşımıza çıkar. Kişi haklı bile olsa, ortamın havasını gözeterek susmayı yeğleyebilir; çünkü o an kendisine laf düşmediğini sezmiştir.
Laf düşmemek deyiminin örnek kullanımı:
Aile toplantısında bütçe konuşulurken Kerem bir şeyler söylemek istedi, ama annesi göz kırparak susmasını işaret etti. Büyükler masada konuyu tartışırken kendisine laf düşmediğini anladı ve sessizce dinlemekle yetindi.