Laf ebesi deyimi, ağzı hiç durmadan konuşan, her konuda söyleyecek bir sözü olan kişi anlamına gelir. Böyle biri sessizlikten pek hoşlanmaz, sohbeti sürekli kendi etrafında tutar ve karşısındakine pek söz hakkı bırakmaz.
Bu deyim çoğunlukla hafif bir takılma ya da sitem havasıyla söylenir; durmadan konuşmasıyla çevresindekileri yoran, bir konuyu gereğinden çok uzatan kişiler için kullanılır. Bir sınıfta öğretmen anlatırken araya girip duran öğrenci ya da bir masada herkesi susturup tek başına konuşan misafir bu tanıma uyar.
Deyimdeki ‘ebe’ sözcüğü, bir işin ustası, o işi en çok yapan kişi çağrışımı taşır; burada da konuşma işini herkesten ileri götüren biri, biraz şaka yollu anlatılır.
Laf ebesi deyiminin örnek kullanımı:
Elif teyzemiz misafirliğe geldiğinde kapıdan girer girmez konuşmaya başlar, çay demlenene kadar bütün mahallenin haberlerini sıralardı. Annem gülerek, amma da laf ebesisin Elif, derdi; ama onun neşeli sohbetini hepimiz severdik.