Nuh deyip peygamber dememek deyimi, bir kişinin düşüncesinde sonuna kadar diretmesi, kendisine ne söylenirse söylensin fikrinden dönmemesi anlamına gelir. Karşısındakinin ileri sürdüğü gerekçeler ne denli haklı olursa olsun, kafasına koyduğundan zerre kadar şaşmayan inatçı kimseler için kullanılır.
Bu söz, çoğunlukla uzlaşmaya yanaşmayan, dediğim dedik tavrındaki insanları eleştirmek amacıyla söylenir. Bir tartışmada hiçbir mantıklı açıklamayı kabul etmeyen, ısrarını sürdüren birini gördüğümüzde ona yakıştırılır. İçinde hafif bir sitem, kimi zaman da çaresizlik taşır; çünkü böylesine inatçı biriyle ortak bir noktada buluşmak neredeyse olanaksızdır.
Günlük hayatta bir konuda tutturup vazgeç dense de geri adım atmayan birini gördüğümüzde, onun için Nuh deyip peygamber demiyor deriz. Bu deyim, kişinin kararlılığını anlatsa da çoğunlukla olumsuz, eleştirel bir tonla kullanılır.
Nuh deyip peygamber dememek deyiminin örnek kullanımı:
Kerem, arkadaşları yanlış yola saptıklarını defalarca söylese de haritaya bakmamakta diretti. Herkes geri dönelim diye ısrar etti ama o Nuh dedi peygamber demedi, bildiği yoldan şaşmadı. Saatlerce boşuna dolaştıktan sonra hatasını anladı.