Rehavet çökmek deyimi, insanın üzerine keyifli bir ağırlık inmesi ve uykuya doğru kayması anlamına gelir. Kişi bir anda ağırlaşmış gibi hisseder; göz kapakları düşer, dikkat azalır ve hareket etmek bile zorlaşır. Bu, çoğu zaman yorgunlukla karışan sakin bir dinlenme isteğidir.
Genellikle öğle sıcağında, uzun bir yolculuktan sonra, ağır bir yemekten sonra ya da sessiz bir ortamda söylenir. Birine tembellik yakıştırmak için değil, bedenin ve zihnin kısa süreli mola aradığını anlatmak için kullanılır. Deyim, dalgınlıkla karışan yumuşak uyku hâlini ima eder.
Gündelik konuşmada biri koltuğa uzanıp da gözlerini kapatınca bu durum hemen fark edilir. İşe koyulmak yerine biraz dinlenmek, hatta kestirmek isteyen birinin hâlini anlatır. Bu yüzden ifade, halsizlikle birlikte gelen uyku isteğini canlı bir biçimde resmeder.
Rehavet çökmek deyiminin örnek kullanımı:
Ayşe öğle yemeğinden sonra salondaki koltuğa oturunca birden rehavet çöktü. Elindeki kitabı kenara bırakıp kısa bir uykuya dalmak istedi.