“Şeytan azapta gerek” deyimi, haksız davranan ya da çevresine zarar vermiş biri bir sıkıntıyla karşılaştığında, ona acımak yerine “Bunu hak etti.” düşüncesiyle dile getirilen bir sözdür. Sevilmeyen ya da kötü niyetli olduğu bilinen kişiler için kullanılır.
Bu deyim, genellikle birinin başından geçen olumsuz bir olayı anlatırken devreye girer; dinleyen kişi söz konusu şahsı iyi tanıyorsa ve ondan çok çektiği olduysa bu sözle o anda hissettiği rahatlamayı dışa vurur. Deyimin özünde “yapılan kötülüğün bir gün sahibine döneceği” inancı vardır.
Her ne kadar dışarıdan sert bir tavır gibi görünse de aslında uzun süre haksızlığa uğramış insanların biriktirdiği öfkeyi boşaltma biçimidir. Bu yüzden genellikle aleni bir sevinçten çok sessiz bir iç rahatlığını yansıtır.
Şeytan azapta gerek deyiminin örnek kullanımı:
Elif, yıllarca komşusunun dedikodularından bıkmıştı; o komşunun kendi de benzer bir durumla yüzleştiğini öğrenince “Şeytan azapta gerek.” deyip konuyu kapattı.