“Şunu bunu bilmem” deyimi, konuşan kişinin herhangi bir itiraz ya da bahane duymak istemediğini kesin bir tutumla ortaya koyduğu durumlarda kullanılır. Bir karara zaten varılmıştır ve tartışmaya kapalı olunduğu bu deyimle açıkça hissettirilir.
Bu ifadeye en çok, birinin ısrarcı mazeret ya da gerekçe sunmaya çalıştığı anlarda başvurulur. Aile içinde otoriter bir ebeveyn, işyerinde kararlı bir yönetici ya da sözü dinlenen biri, karşısındakine daha fazla laf dolaştırmaması gerektiğini bu deyimle bildirir. Söyleyiş biçiminde hafif bir sertlik ve kesinlik tonu her zaman vardır.
Deyimin içindeki “şunu bunu” bölümü, akla gelebilecek tüm olası gerekçeleri belirsizce ama toptan reddeder; bu da ifadeye geniş bir kapsam ve güçlü bir kapatıcılık kazandırır.
Şunu bunu bilmem deyiminin örnek kullanımı:
Elif toplantıya geç kaldığı için çeşitli açıklamalar sıralamaya başladı. Müdürü masadan kalkarak şunu bunu bilmem, bir daha böyle bir şey yaşanmamasını bekliyorum dedi. Elif, konuşmanın orada bittiğini anlayıp sessizce yerine geçti.