Ağzı bozuk deyimi, konuşurken sık sık küfre ve kaba sözlere başvuran kişiyi anlatmak için kullanılır. Böyle biri, sinirlendiğinde ya da gayet sıradan bir sohbet sırasında bile ağzından çirkin, edebe aykırı sözcükler çıkarmaktan çekinmez.
Bu söz genellikle çevresindekileri rahatsız eden, kimin yanında ne söylediğine dikkat etmeyen insanlar için kullanılır ve çoğu zaman bir eleştiri, hatta kınama taşır. Çünkü kaba konuşmak hem karşıdaki kişiyi incitir hem de konuşanın saygınlığına gölge düşürür.
Buradaki ‘bozuk’ sözcüğü, ağızdan düzgün ve terbiyeli ifadeler yerine kırıcı sözlerin dökülmesini anlatan bir benzetmedir; bozulmuş bir şeyin artık işe yaramaması gibi, böyle bir kişinin sözleri de incitici hâle gelmiştir.
Ağzı bozuk deyiminin örnek kullanımı:
Kerem işten gergin döndüğü akşamlarda en küçük meselede bağırıp çağırır, ağzına geleni söylerdi. Komşular onun bu hâlinden rahatsızdı, arkasından ağzı bozuk biri diye konuşurlardı. Annesi ise oğlunun bu huyundan utanır, sürekli biraz diline sahip ol diye uyarırdı.