Can pazarı deyimi, insanların yalnızca kendi sorunlarıyla baş başa kaldığı, kimsenin kimseye bakamadığı durumları anlatmak için kullanılır. Bu gibi anlarda herkes kendi sıkıntısını aşmaya çalışır; başkasına el uzatmak akıldan bile geçmez.
Deyim özellikle büyük felaket ya da kriz anlarını akla getirir. Deprem, sel ya da salgın gibi olağanüstü durumlarda insanlar önce kendilerini kurtarmaya çabalar; etrafındakilere yardım etmek ikinci planda kalır. Deyim bireyleri suçlamaz; hayatta kalma güdüsünün yarattığı yoğun baskıyı yansıtır.
Gündelik yaşamda da iş hayatının en yoğun dönemlerinde ya da aynı anda birden fazla krizin patlak verdiği ortamlarda bu deyimi duyarız. Herkesin farklı bir sorunla boğuştuğu böyle dönemlerde dayanışma zayıflar ve ortam tam anlamıyla can pazarına döner.
Can pazarı deyiminin örnek kullanımı:
Elif, taşınma günü komşulardan yardım istedi; ancak o hafta herkes ayrı bir derde düşmüştü. Annesi telefonda ‘Kızım, şu an can pazarı var, kimse kimseye yetişemez’ deyince Elif kolları sıvayıp işe tek başına girişti.