Dağbaşı deyimi, yerleşim merkezlerine çok uzak, gözden ırak ve ulaşımı güç bir yeri anlatmak için kullanılır. Bu söz, yalnızca mesafeyi değil, çevrenin tenhalığını ve insanın kendini kalabalıktan kopmuş hissetmesini de çağrıştırır.
Genellikle bir evin, tarlanın, arsanın ya da herhangi bir mekânın herkesten uzak bir noktada bulunduğunu vurgularken söylenir. Kimi zaman sitem, kimi zaman şaşkınlık taşır; böylece hem yolun uzunluğu hem de çevrenin ıssızlığı dile getirilmiş olur.
Mecazlı kullanımda ise insanın imkânlardan, hareketten ve günlük akıştan uzak kaldığı yerler için de tercih edilir. Bu nedenle dağbaşı sözü, sadece bir konumu değil, o yerin insanda uyandırdığı yalnızlık ve uzaklık duygusunu da anlatır.
Dağbaşı deyiminin örnek kullanımı:
Kerem, bakmaya gittiği evi görünce emlakçıya şaşkın şaşkın baktı. Otobüsten indikten sonra uzun süre yürümek zorunda kalınca, Burası resmen dağbaşı gibi, dedi. Eve dönüşte konumun kendisine uygun olmadığını anladı.